Значення

значень: 3
  1. (застаріле)The act of impairing or deteriorating.

  2. (застаріле)The fact of being impaired or having grown worse.

  3. (застаріле)An impairment or deterioration.

Приклади

речень: 33
  1. Don't let this impair your judgment.

  2. Are you in any way impaired?

  3. Lack of sleep may be impairing your judgment.

    deVielleicht beeinträchtigt der Mangel an Schlaf dein Urteilsvermögen.

  4. Tom is suffering from a mental disorder that impairs his judgment.

    deTom leidet an einer Geisteskrankheit, die sein Urteilsvermögen beeinträchtigt.

  5. Lack of funding seriously impairs the ability of the police to solve crimes.

Походження

From Middle English impairen, empeiren, from Old French empeirier, from Early Medieval Lat

From Middle English impairen, empeiren, from Old French empeirier, from Early Medieval Latin impeiōrāre, from in- + Late Latin peiōrāre (“worsen”), from peiōrem (“worse”), comparative of malus (“bad”).

Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · source

Форми

множина: impair / impairs
Однинаimpair
Множинаimpair / impairs

правильне

Дивіться також

сусідні слова
impair — значення, приклади, форми, синоніми | Krumeto