Значення

значень: 1
  1. (історичне)One who holds incumbrance, or some legal claim, lien, or charge on an estate.

Походження

From incumbrance + -er.

From incumbrance + -er.

Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · source

Форми

множина: incumbrancers
Однинаincumbrancer
Множинаincumbrancers

правильне

Синоніми

синонімів: 1
encumbrancer

Дивіться також

сусідні слова
incumbrancer — значення, приклади, форми, синоніми | Krumeto