Значення

значень: 3
  1. (застаріле)Unfortunate, unlucky.

  2. (застаріле)(of a star, planet, etc.) Bringing bad luck, causing misfortune, malevolent.

  3. (ширше, застаріле)Ominous, inauspicious.

Походження

The adjective is first attested circa 1390, in Middle English, the verb in 1570; inherited

The adjective is first attested circa 1390, in Middle English, the verb in 1570; inherited from Middle English infortunat(e), borrowed from Latin infortūnātus, see -ate (etymology 1, 2 and 3). Doublet of unfortunate.

Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · source

Форми

more infortunate, most infortunate
Вищий ступіньmore infortunate Урок
Найвищий ступіньmost infortunate Урок

правильне

Дивіться також

сусідні слова
infortunate — значення, приклади, форми, синоніми | Krumeto