Значення

значень: 1
  1. One who punctuates, as in writing.

    He was a sloppy punctuator, often leaving out commas and confusing colons with semicolons.

Походження

From punctuate + -or.

From punctuate + -or.

Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · source

Форми

множина: punctuators
Однинаpunctuator
Множинаpunctuators

правильне

Дивіться також

сусідні слова
punctuator — значення, приклади, форми, синоніми | Krumeto