Значення

значень: 2
  1. To make mean or base, demean.

  2. (застаріле, перехідне)To mean; signify; inform.

Походження

From Middle English bemenen, equivalent to be- + mean (“to signify”). Compare Middle High

From Middle English bemenen, equivalent to be- + mean (“to signify”). Compare Middle High German bemeinen (“to mean”).

From be- + mean (“base, lowly”), from Middle English mene, aphetic variation of Middle English imene (“average, lowly, mean”), from Old English ġemǣne (“mean, common, average”). More at mean.

Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · source

Форми

bemeans, bemeaning, bemeant, bemeant
Базова формаbemean · to bemean
3-я особа одниниbemeans
Дієприкметник теперішнього часуbemeaning
Минулий часbemeant / bemeaned
Дієприкметник минулого часуbemeant / bemeaned

неправильне · Урок

Present simpleУрок

I, you, we, theybemean
he, she, itbemeans

Past simpleУрок

усі особиbemeant

Present perfectУрок

I, you, we, theyhave bemeant
he, she, ithas bemeant

Future simple (will)Урок

усі особиwill bemean

Синоніми

синонімів: 1

Дивіться також

сусідні слова
bemean — значення, приклади, форми, синоніми | Krumeto