Значення

значень: 2
  1. A blintz or blini.

  2. (застаріле)Cessation; end.

Походження

From Middle English blinnen, from Old English blinnan (“to stop, cease”), from Proto-Germa

From Middle English blinnen, from Old English blinnan (“to stop, cease”), from Proto-Germanic *bilinnaną (“to turn aside, swerve from”), from Proto-Indo-European *ley-, *leya- (“to deflect, turn away, vanish, slip”); equivalent to be- + lin. Cognate with Old High German bilinnan (“to yield, stop, forlet, give away”), Old Norse linna (Swedish dialectal linna, “to pause, rest”). See also lin.

From Russian блин (blin, “pancake, flat object”).

Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · source

Форми

множина: blini / bliny / blins
Однинаblin
Множинаblini / bliny / blins

правильне

Дивіться також

сусідні слова
blin — значення, приклади, форми, синоніми | Krumeto