dunch
dunch · dunches · dunched · dunching
To knock against; to hit, punchTo knock against; to hit, punch
/dʌnt͡ʃ/
Значення
значень: 4(Geordie)To knock against; to hit, punch
(Geordie)To crash into; to bump into.
(Шотландія)To gore with the horns, as a bull.
(Британія)To push, jog, or nudge, especially with the elbow.
Походження
From Middle English dunchen, of uncertain origin. Possibly from the noun (see below); or oFrom Middle English dunchen, of uncertain origin. Possibly from the noun (see below); or of North Germanic origin, related to Old Swedish diunga (“to hit, knock”), dialectal Swedish dunka (“to beat”); or from Middle English dengen, from Old English denġan, denċġan (“to knock, ding”), from Proto-Germanic *dangijaną (“to bang, knock”). Compare English dinge.
Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · source
Форми
dunches, dunching, dunched, dunchedУроки до слова
уроків: 3- A1Present Simple: теперішній простий час — Бо це дієслово
- A1Past Simple: правильні дієслова — Бо у нього є форма минулого часу
- A2Present Perfect: вступ — Бо у нього є дієприкметник минулого часу