Значення

значень: 3
  1. (історичне)A member of a sect of ancient physicians who based their theories solely on experience.

  2. Someone who is guided by empiricism; an empiricist.

  3. Any unqualified or dishonest practitioner; a charlatan; a quack.

Походження

Borrowed from Latin empiricus, from Ancient Greek ἐμπειρῐκός (empeirĭkós, “experienced”),

Borrowed from Latin empiricus, from Ancient Greek ἐμπειρῐκός (empeirĭkós, “experienced”), from ἐμπειρία (empeiría, “experience, mere experience or practice without knowledge, especially in medicine, empiricism”), from ἔμπειρος (émpeiros, “experienced or practised in”), from ἐν (en, “in”) + πεῖρα (peîra, “a trial, experiment, attempt”). Not related to empire.

Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · source

Форми

множина: empirics
Однинаempiric
Множинаempirics

правильне

Дивіться також

сусідні слова
empiric — значення, приклади, форми, синоніми | Krumeto