interminate
interminate · interminates · interminated · interminating
To menace; to threatenTo menace; to threaten.
/ɪnˈtɜː(ɹ)mɪneɪt/
Значення
значень: 1(застаріле, рідковживане)To menace; to threaten.
Походження
From Latin intermināt-, passive perfect participial stem of interminor (“to threaten, menaFrom Latin intermināt-, passive perfect participial stem of interminor (“to threaten, menace”).
Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · source
Форми
interminates, interminating, interminated, interminated| Базова форма | interminate · to interminate |
|---|---|
| 3-я особа однини | interminates |
| Дієприкметник теперішнього часу | interminating |
| Минулий час | interminated |
| Дієприкметник минулого часу | interminated |
правильне · Урок
Спільнокореневі
пов’язаних слів: 1Пов’язаніminatory
Уроки до слова
уроків: 3- A1Present Simple: теперішній простий час — Бо це дієслово
- A1Past Simple: правильні дієслова — Бо у нього є форма минулого часу
- A2Present Perfect: вступ — Бо у нього є дієприкметник минулого часу