Значення

значень: 1
  1. (незлічуване)A hybrid martial art derived from Muay Thai, karate, and especially boxing during the 1960s to 1970s; more generally, any stand-up combat sport that combines kicks and punches.

    Kickboxing, Kickboxen

    кикбо́ксингkikbóksing

    кікбо́ксингkikbóksynh

Приклади

речень: 4
  1. Since Mary took up kickboxing, she no longer did aerobics.

  2. All in all, the game of leapfrog is very easy compared to kickboxing.

  3. He went to kickboxing.

  4. Kickboxing is great cardiovascular exercise.

Українська
За значеннями 1
sport:
Русский
За значеннями 1
sport:
Deutsch
За значеннями 1
sport:

Походження

Borrowed from Japanese キックボクシング (kikkubokushingu), from English kick + boxing. Possibly co

Borrowed from Japanese キックボクシング (kikkubokushingu), from English kick + boxing. Possibly coined by Japanese businessman Osamu Noguchi in 1964.

Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · source

Спільнокореневі

пов’язаних слів: 3
Пов’язаніboxingB1kickA1kickboxer

Дивіться також

сусідні слова
kickboxing — значення, приклади, форми, синоніми | Krumeto