mishave
mishave · mishaves · mishaved · mishaving
To misbehave or misconductTo misbehave or misconduct (oneself); do wrong.
Значення
значень: 1(застаріле, зворотне)To misbehave or misconduct (oneself); do wrong.
Походження
From Middle English *mishaven, from Old English *mishabban, attested in derivative mishabbFrom Middle English *mishaven, from Old English *mishabban, attested in derivative mishabbende (“having ill”), equivalent to mis- + have.
Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · source
Форми
mishaves, mishaving, mishaved, mishavedУроки до слова
уроків: 3- A1Present Simple: теперішній простий час — Бо це дієслово
- A1Past Simple: правильні дієслова — Бо у нього є форма минулого часу
- A2Present Perfect: вступ — Бо у нього є дієприкметник минулого часу