promerit
promerit · promerits · promerited · promeriting
To oblige; to confer a favour onTo oblige; to confer a favour on.
Значення
значень: 2(застаріле)To oblige; to confer a favour on.
(застаріле)To deserve; to procure by merit.
Походження
From Latin promeritus, past participle of promerere (“to deserve”), from pro (“before”) +From Latin promeritus, past participle of promerere (“to deserve”), from pro (“before”) + merere (“to merit”).
Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · source
Форми
promerits, promeriting, promerited, promerited| Базова форма | promerit · to promerit |
|---|---|
| 3-я особа однини | promerits |
| Дієприкметник теперішнього часу | promeriting |
| Минулий час | promerited |
| Дієприкметник минулого часу | promerited |
правильне · Урок
Уроки до слова
уроків: 3- A1Present Simple: теперішній простий час — Бо це дієслово
- A1Past Simple: правильні дієслова — Бо у нього є форма минулого часу
- A2Present Perfect: вступ — Бо у нього є дієприкметник минулого часу