Значення

значень: 2
  1. (Британія, діалектне, незлічуване)Rest; stillness.

  2. (Британія, діалектне, застаріле, незлічуване)Peace; quietness.

Приклади

речень: 2
  1. The roo was gutted alive.

  2. Adriano's German Shepherd was no match to the roo.

Походження

From Middle English roo, ro, from Old English rō, rōw (“quietness, quiet, rest”), from Pro

From Middle English roo, ro, from Old English rō, rōw (“quietness, quiet, rest”), from Proto-Germanic *rōō (“quiet, rest”), from Proto-Indo-European *h₁reh₁- (“to rest; quiet”). Cognate with Scots ro, ruve (“peace, repose”), German Ruhe (“rest, peace, tranquility”), Danish, Norwegian and Swedish ro (“rest, peace, tranquility”), Icelandic ró (“tranquility, quietness”).

Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · source

Спільнокореневі

пов’язаних слів: 3
Похідніroolieunrulywanrufe

Дивіться також

сусідні слова
roo — значення, приклади, форми, синоніми | Krumeto