Значення

значень: 2
  1. (архаїчне, офіційне, перехідне)To go against; oppose; transgress.

  2. (архаїчне, офіційне, перехідне)To forgo; give up; pass up; forfeit.

Походження

From Middle English withgon (“to be in opposition to, vanish”), from Old English wiþgān (“

From Middle English withgon (“to be in opposition to, vanish”), from Old English wiþgān (“to go against, oppose, pass away, vanish, disappear”), equivalent to with- + go.

Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · source

Форми

withgoes, withgoing, withwent, withgone
Базова формаwithgo · to withgo
3-я особа одниниwithgoes
Дієприкметник теперішнього часуwithgoing
Минулий часwithwent
Дієприкметник минулого часуwithgone

неправильне · Урок

Present simpleУрок

I, you, we, theywithgo
he, she, itwithgoes

Past simpleУрок

усі особиwithwent

Present perfectУрок

I, you, we, theyhave withgone
he, she, ithas withgone

Future simple (will)Урок

усі особиwill withgo

Дивіться також

сусідні слова
withgo — значення, приклади, форми, синоніми | Krumeto