Значення

значень: 1
  1. One who disobeys.

Приклади

речень: 46
  1. I don't think I was disobedient.

    Я не думаю, що був неслухняний.

  2. Tom is disobedient.

    Том неслухняний.

  3. I was disobedient.

    Я був неслухняний.

  4. Tom is likely to be disobedient.

  5. I wonder why Tom was disobedient.

    deIch wüsste gerne, warum Tom unfolgsam war.

Походження

From Middle English disobedient, dysobedyent, from Old French desobedient; morphologically

From Middle English disobedient, dysobedyent, from Old French desobedient; morphologically, from dis- + obedient.

Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · source

Форми

множина: disobedients
Однинаdisobedient
Множинаdisobedients

правильне

Дивіться також

сусідні слова
disobedient — значення, приклади, форми, синоніми | Krumeto