fainaigue
fai·naigue
fainaigue · fainaigues · fainaigued · fainaiguing
To achieve or obtain by complicated or deceitful methodsTo achieve or obtain (something) by complicated or deceitful methods; to finagle, to wangle.
/fəˈneɪɡ/
Значення
значень: 5(Британія, діалектне, перехідне)To achieve or obtain (something) by complicated or deceitful methods; to finagle, to wangle.
(Британія, діалектне, перехідне)To cheat or deceive (someone).
(Британія, діалектне, неперехідне)To evade work or shirk responsibility.
(Британія, діалектне, неперехідне)To fail to keep a promise; to renege.
(Британія, діалектне, неперехідне)To renege (“break one's commitment to follow suit when capable”).
Походження
Uncertain; perhaps:Uncertain; perhaps:
Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · source
Форми
fainaigues, fainaiguing, fainaigued, fainaigued| Базова форма | fainaigue · to fainaigue |
|---|---|
| 3-я особа однини | fainaigues |
| Дієприкметник теперішнього часу | fainaiguing |
| Минулий час | fainaigued |
| Дієприкметник минулого часу | fainaigued |
правильне · Урок
Спільнокореневі
пов’язаних слів: 2Уроки до слова
уроків: 3- A1Present Simple: теперішній простий час — Бо це дієслово
- A1Past Simple: правильні дієслова — Бо у нього є форма минулого часу
- A2Present Perfect: вступ — Бо у нього є дієприкметник минулого часу