intermit
intermit · intermits · intermitted · intermitting
To interrupt, to stop or cease temporarily or periodicallyTo interrupt, to stop or cease temporarily or periodically; to suspend.
UK/ɪntəˈmɪt/US/ɪntɚˈmɪt/
Значення
значень: 1(архаїчне)To interrupt, to stop or cease temporarily or periodically; to suspend.
cease an action temporarily
Походження
From Latin intermittere, from inter- + mittere.From Latin intermittere, from inter- + mittere.
Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · source
Форми
intermits, intermitting, intermitted, intermitted| Базова форма | intermit · to intermit |
|---|---|
| 3-я особа однини | intermits |
| Дієприкметник теперішнього часу | intermitting |
| Минулий час | intermitted |
| Дієприкметник минулого часу | intermitted |
правильне · Урок
Синоніми
синонімів: 2Спільнокореневі
пов’язаних слів: 10Уроки до слова
уроків: 3- A1Present Simple: теперішній простий час — Бо це дієслово
- A1Past Simple: правильні дієслова — Бо у нього є форма минулого часу
- A2Present Perfect: вступ — Бо у нього є дієприкметник минулого часу