transinhibit
transinhibit · transinhibits · transinhibited · transinhibiting
To cause or to undergo transinhibitionTo cause or to undergo transinhibition.
Значення
значень: 1To cause or to undergo transinhibition.
Походження
From trans- + inhibit.From trans- + inhibit.
Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · source
Форми
transinhibits, transinhibiting, transinhibited, transinhibited| Базова форма | transinhibit · to transinhibit |
|---|---|
| 3-я особа однини | transinhibits |
| Дієприкметник теперішнього часу | transinhibiting |
| Минулий час | transinhibited |
| Дієприкметник минулого часу | transinhibited |
правильне · Урок
Уроки до слова
уроків: 3- A1Present Simple: теперішній простий час — Бо це дієслово
- A1Past Simple: правильні дієслова — Бо у нього є форма минулого часу
- A2Present Perfect: вступ — Бо у нього є дієприкметник минулого часу