bequeather
bequeather · bequeathers
One who bequeathsOne who bequeaths.
Meaning
1 sensesOne who bequeaths.
Origin
From bequeath + -er.From bequeath + -er.
Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · source
Forms
plural: bequeathers| Singular | bequeather |
|---|---|
| Plural | bequeathers |
regular