Meaning

1 senses
  1. A person who breaks in to premises with the intent of committing a crime, usually theft.

    The burglar made off with a large diamond from the museum.

    Einbrecher, Einbrecherin

    взло́мщикvzlómščik, взло́мщицаvzlómščica, дому́шникdomúšnik

    зло́мщикzlómščyk

    a thief who enters a building with intent to steal

Examples

127 sentences
  1. The police officers arrested the burglar.

    Поліцейські заарештували грабіжника. — deniko

    ruСотрудники полиции задержали грабителя. — odexed

    deDie Polizeibeamten nahmen den Einbrecher fest. — Pfirsichbaeumchen

  2. A burglar broke into the shop yesterday.

    Грабіжник вчора увірвався до магазину. — deniko

    ruВчера грабитель ворвался в магазин. — ae5s

  3. The burglar locked the couple in the basement.

    Грабіжник замкнув пару в льосі. — uaspeaker

    ruГрабитель запер пару в подвале. — katjka

    deDer Einbrecher schloss das Paar im Keller ein. — Pfirsichbaeumchen

  4. I awoke to find a burglar in my room.

    Я прокинувся і побачив у кімнаті злодія. — deniko

    ruЯ проснулся и обнаружил в комнате вора. — al_ex_an_der

    deAls ich aufwachte, war ein Einbrecher in meinem Zimmer. — xtofu80

  5. It seems that the burglar broke in through an upstairs window.

    Здається, грабіжник прокрався всередину через вікно нагорі. — uaspeaker

    ruКажется, грабитель пробрался внутрь через окно наверху. — Hellerick

Translations

9 languages
Українська
By meaning 1
Translations:
Русский
By meaning 1
Translations:
Deutsch
By meaning 1
Translations:

Origin

16th century, from Medieval Latin burglātor, British byform of burgātor (“burglar”), deriv

16th century, from Medieval Latin burglātor, British byform of burgātor (“burglar”), derived from burgō (“to commit burglary”), from Late Latin burgus (“fortified town”), itself probably from Frankish *burg (“fortress”), from Proto-Germanic *burgz, *burgiją (“borough, watch-tower”).

Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · source

burglar — meaning, examples, forms, synonyms | Krumeto