disobeyer
disobeyer · disobeyers
One who disobeysOne who disobeys.
Meaning
1 sensesOne who disobeys.
Translations
1 languagesOrigin
From disobey + -er.From disobey + -er.
Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · source
Forms
plural: disobeyers| Singular | disobeyer |
|---|---|
| Plural | disobeyers |
regular