distress-warrant
distress-warrant · distress-warrants
A warrant authorizing a distressA warrant authorizing a distress.
UK/dɪˌstɹɛsˈwɔːɹ.ənt/US/dɪˌstɹɛsˈwoɹ.ənt/
Meaning
1 sensesA warrant authorizing a distress.
Origin
From distress + warrant. First attested in 1888.From distress + warrant. First attested in 1888.
Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · source
Forms
plural: distress-warrants| Singular | distress-warrant |
|---|---|
| Plural | distress-warrants |
regular