inhabiter
inhabiter · inhabiters
One who inhabits; an inhabitantOne who inhabits; an inhabitant.
UK/ɪnˈhabitə/US/ɪnˈhæbɪtəɹ/
Meaning
1 sensesOne who inhabits; an inhabitant.
Origin
From inhabit + -er.From inhabit + -er.
Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · source
Forms
plural: inhabiters| Singular | inhabiter |
|---|---|
| Plural | inhabiters |
regular