Значення
значень: 5(перехідне)To grant as a possession; to bestow.
The college has conferred an honorary degree upon the visiting Prime Minister.
übertragen, erteilen, verleihen
придава́тьpridavátʹ, наделя́тьnadeljátʹ, присва́иватьprisváivatʹ
(неперехідне)To talk together, to consult, discuss; to collogue.
They were in a huddle, conferring about something.
beraten, konferieren, besprechen
обсужда́тьobsuždátʹ, обгова́риватьobgovárivatʹ, вечева́тьvečevátʹ
(застаріле)To compare.
(застаріле, перехідне)To bring together; to collect, gather.
zusammentragen, zusammensammeln
(застаріле)To contribute; to conduce.
- have a conference in order to talk something over
- present
Приклади
речень: 28Tom is conferring with Mary.
Tom conferred with his lawyer.
Tom and Mary conferred with their lawyers.
Tom and Mary conferred with their lawyer.
The university conferred its highest degree on him.
deDie Universität verlieh ihm ihren höchsten akademischen Grad. — Tamy
Переклади
мов: 7За значеннями 2
За значеннями 3
Походження
From Early Modern English conferre, from Middle French conférer, from Old French conferer,From Early Modern English conferre, from Middle French conférer, from Old French conferer, from Latin cōnferō. Compare Dutch confereren, German konferieren, Danish konferere, Swedish konferera. Doublet of collate. See also infer, relate and refer, delate and defer, as well as prelate and prefer among others.
Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · source
Форми
confers, conferring, conferred, conferredСиноніми
синонімів: 6Спільнокореневі
пов’язаних слів: 11Уроки до слова
уроків: 3- A1Present Simple: теперішній простий час — Бо це дієслово
- A1Past Simple: правильні дієслова — Бо у нього є форма минулого часу
- A2Present Perfect: вступ — Бо у нього є дієприкметник минулого часу