infract
infract · infracts · infracted · infracting
To infringe, violate or disobeyTo infringe, violate or disobey (a rule).
/ɪnˈfɹækt/
Значення
значень: 2(перехідне)To infringe, violate or disobey (a rule).
(перехідне)To break off.
infracted rock
Ще визначення
- act in disregard of laws, rules, contracts, or promises
Походження
From Latin īnfringō, past participle īnfractus. See infringe.From Latin īnfringō, past participle īnfractus. See infringe.
Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · source
Форми
infracts, infracting, infracted, infractedСиноніми
синонімів: 6Близькі за значенням
- act in disregard of laws, rules, contracts, or promises:transgressoffendviolatego againstbreachbreak
Спільнокореневі
пов’язаних слів: 3Похідніinfractible
Уроки до слова
уроків: 3- A1Present Simple: теперішній простий час — Бо це дієслово
- A1Past Simple: правильні дієслова — Бо у нього є форма минулого часу
- A2Present Perfect: вступ — Бо у нього є дієприкметник минулого часу