deny
To disallow or rejectTo disallow or reject.
» It's a fact you can't deny.
Das ist eine Tatsache, die du nicht abstreiten kannst.
Das ist eine Tatsache, die Sie nicht abstreiten können.
Это невозможно отрицать.
Это бесспорно.
Это факт, который невозможно отрицать.
Это очевидный факт.
Це факт, який ти не можеш заперечувати.
Meaning
7 senses(transitive)To disallow or reject.
I wanted to go to the party, but I was denied.
(transitive)To assert that something is not true.
to deny a rumour to deny an allegation
I deny that I was at the party.
leugnen, bestreiten, dementieren
отрица́тьotricátʹ, отверга́тьotvergátʹ, отве́ргнутьotvérgnutʹ
запере́чуватиzaperéčuvaty, відкида́тиvidkydáty
(ditransitive)To refuse to give or grant something to someone.
My father denied me a good education.
verweigern
відхилитиvidxylyty
refuse to grant, as of a petition or request
To take something away from someone; to deprive of.
(transitive)To prevent from scoring.
To disclaim connection with, responsibility for, etc.; to refuse to acknowledge; to disown; to abjure; to disavow.
Jesus prophesied that by the time the cock crowed, Peter would have denied him three times.
refuse to recognize or acknowledge
(obsolete)To refuse (to do or accept something).
refuse to accept or believe
Examples
1299 sentencesIt's a fact you can't deny.
Це факт, який ти не можеш заперечувати.
ruЭто невозможно отрицать.
deDas ist eine Tatsache, die du nicht abstreiten kannst.
Tom denied having ever met Mary.
Том заперечував, що коли-небудь зустрічав Мері.
I won't deny it was difficult.
Я не заперечуватиму, що це було складно.
No one can deny those facts.
Ніхто не може заперечувати ці факти.
ruНикто не может отрицать эти факты.
deNiemand kann diese Tatsachen bestreiten.
I've considered your request and have decided to deny it.
Я розглянув твоє прохання і вирішив відмовити.
ruЯ рассмотрел вашу просьбу и принял решение отклонить её.
Translations
9 languagesBy meaning 2
By meaning 1
By meaning 2
Origin
From Middle English denyen, from Old French denoier (“to deny, to repudiate”) (French déniFrom Middle English denyen, from Old French denoier (“to deny, to repudiate”) (French dénier), from Latin denegare (“to deny, to refuse”), from de- (“away”) and negare (“to refuse”), the latter ultimately from Proto-Indo-European *né (“no, not”). Doublet of denegate.
Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · source
Forms
denies, denying, denied, deniedSynonyms
17 synonymsAntonyms
5 antonymsWord family
16 related wordsLessons for this word
3 lessons- A1Present simple — Because it is a verb
- A1Past simple, regular verbs — Because of its past form
- A2Present perfect: introduction — Because of its past participle
Collocations
12 patterns- denied the accusation
- denied the allegations
- there's no denying
- has repeatedly denied
- confirm nor deny
- denied any wrongdoing
- request was denied
- denied knowing knowing
- no denying that
- deny the fact
- denied the charges
- repeatedly denied