deny
To disallow or rejectTo disallow or reject.
» It's a fact you can't deny.
Das ist eine Tatsache, die du nicht abstreiten kannst.
Das ist eine Tatsache, die Sie nicht abstreiten können.
Это невозможно отрицать.
Это бесспорно.
Это факт, который невозможно отрицать.
Это очевидный факт.
Це факт, який ти не можеш заперечувати.
Значення
значень: 7(перехідне)To disallow or reject.
I wanted to go to the party, but I was denied.
(перехідне)To assert that something is not true.
to deny a rumour to deny an allegation
I deny that I was at the party.
leugnen, bestreiten, dementieren
отрица́тьotricátʹ, отверга́тьotvergátʹ, отве́ргнутьotvérgnutʹ
запере́чуватиzaperéčuvaty, відкида́тиvidkydáty
(ditransitive)To refuse to give or grant something to someone.
My father denied me a good education.
verweigern
відхилитиvidxylyty
refuse to grant, as of a petition or request
To take something away from someone; to deprive of.
(перехідне)To prevent from scoring.
To disclaim connection with, responsibility for, etc.; to refuse to acknowledge; to disown; to abjure; to disavow.
Jesus prophesied that by the time the cock crowed, Peter would have denied him three times.
refuse to recognize or acknowledge
(застаріле)To refuse (to do or accept something).
refuse to accept or believe
Приклади
речень: 1299It's a fact you can't deny.
Це факт, який ти не можеш заперечувати.
ruЭто невозможно отрицать.
deDas ist eine Tatsache, die du nicht abstreiten kannst.
Tom denied having ever met Mary.
Том заперечував, що коли-небудь зустрічав Мері.
I won't deny it was difficult.
Я не заперечуватиму, що це було складно.
No one can deny those facts.
Ніхто не може заперечувати ці факти.
ruНикто не может отрицать эти факты.
deNiemand kann diese Tatsachen bestreiten.
I've considered your request and have decided to deny it.
Я розглянув твоє прохання і вирішив відмовити.
ruЯ рассмотрел вашу просьбу и принял решение отклонить её.
Переклади
мов: 9За значеннями 2
За значеннями 1
За значеннями 2
Походження
From Middle English denyen, from Old French denoier (“to deny, to repudiate”) (French déniFrom Middle English denyen, from Old French denoier (“to deny, to repudiate”) (French dénier), from Latin denegare (“to deny, to refuse”), from de- (“away”) and negare (“to refuse”), the latter ultimately from Proto-Indo-European *né (“no, not”). Doublet of denegate.
Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · source
Форми
denies, denying, denied, deniedСиноніми
синонімів: 17Антоніми
антонімів: 5Спільнокореневі
пов’язаних слів: 16Уроки до слова
уроків: 3- A1Present Simple: теперішній простий час — Бо це дієслово
- A1Past Simple: правильні дієслова — Бо у нього є форма минулого часу
- A2Present Perfect: вступ — Бо у нього є дієприкметник минулого часу
Сполучуваність
шаблонів: 12- denied the accusation
- denied the allegations
- there's no denying
- has repeatedly denied
- confirm nor deny
- denied any wrongdoing
- request was denied
- denied knowing knowing
- no denying that
- deny the fact
- denied the charges
- repeatedly denied