Meaning
3 senses(historical)An expert in virtù or art objects and antiquities; a connoisseur.
Someone with special skill or knowledge; an expert.
Specifically, a musician (or other performer) with masterly ability, technique, or personal style.
Virtuose
виртуо́зvirtuóz
a musician who is a consummate master of technique and artistry
Examples
17 sentencesTom is a virtuoso.
ruТом - виртуоз. — marafon
deTom ist ein Virtuose. — wolfgangth
He is a virtuoso.
Він віртуоз. — deniko
ruОн виртуоз. — marafon
deEr ist ein wahrer Meister. — wolfgangth
She is a virtuoso.
Вона віртуоз. — deniko
ruОна виртуоз. — marafon
deSie ist eine wahre Meisterin. — Pfirsichbaeumchen
He's not a virtuoso.
Він не віртуоз. — deniko
ruОн не виртуоз. — marafon
I'm not a virtuoso.
Я не віртуоз. — deniko
ruЯ не виртуоз. — marafon
deIch bin kein Virtuose. — brauchinet
Translations
8 languagesBy meaning 1
By meaning 1
Origin
Borrowed from Italian virtuoso, from Late Latin virtuōsus (“virtuous”), from Latin virtusBorrowed from Italian virtuoso, from Late Latin virtuōsus (“virtuous”), from Latin virtus (“excellence”). Doublet of virtuous.
Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · source
Forms
plural: virtuosos / virtuosiSynonyms
14 synonymsWord family
2 related wordsLessons for this word
1 lessons- A1Plural nouns — Because its plural is irregular